Van status naar onaanzienlijk…

17 mei 2019

Sinds kort ben ik op de huizenmarkt gaan kijken, om specifiek te zijn, een studentenwoning voor mijn dochter met een vriendin. En omdat ik maar al te graag haar het huis uit wil hebben, benader ik elke makelaar, hoe onbetrouwbaar of glad ook, want een huisje met twee slaapkamers moet toch te vinden zijn.

En daar sta ik naar een appartement te kijken in een mooie straat in een studentenstad. Een te dure auto met veel blingbling staat pontificaal voor de deur en geeft al een duidelijk beeld van de persoon die ik zo ga aantreffen. Ik bel aan, de deur wordt open geklikt. De man die nog bezig is met een rondleiding door het huis aan nog een belangstellende, één van de 40, stelt zich breed aan me voor…. Zo breed dat er geen ruimte meer is tussen de muren en hemzelf in het halletje. Met zijn dominante boven zwierende arm pakt zijn hand de mijne. Het was al te voorspellen dat zijn hand boven ligt. Ik ben niet onder de indruk, totaal niet, ook niet met het aangemeten maatpak, zijn manchetknopen en het borsthaar dat uit zijn overhemd puilt. Ik mag alvast boven een kijkje nemen, en hij verdwijnt door de enige deur in het halletje de woonkamer in. 

Boven aangekomen hoor ik zijn invloedrijke stem, zijn galmende lach door de vloer heen brullen. Dan wordt het even stil, dreunen er voetstappen omhoog en komt zijn gestalte in de kamer waar ik me nu in begeef. Al zijn gebaren zijn net zo overdreven als zijn spraak. Met veel blabla en poeha. Niets is teveel, alles is met een handomdraai te realiseren volgens deze verkoper van andermans huizen. Het is snel duidelijk dat de vloer in de badkamer lekt, maar sporen van lekkage is voor hem vreemd, ondanks de ontbrekende voegen en het zien van houtenvloerdelen met ondersteunende balken door de spleten tussen de tegels.

Toch kon ik het niet laten om iets te vragen over het te witte plafond in de woonkamer waar de badkamer boven zit. De man die ik nu al 20 minuten had geobserveerd met zijn overdreven gebaren deinsde ineens achteruit, trok zijn schouders ineen, werd klein, keek alle kanten op behalve in de richting van mij en begon ook nog eens te stommelen.

Grappig dat dit statusmannetje ineens een NONO werd….

Zijn terugdeinsen had hij zelf niet opgemerkt maar is een pure reactie die hij ongemerkt maakte. Een reactie die met ons vecht-vluchtsysteem te maken heeft en gelijk geactieveerd wordt las we ons bedreigd of aangevallen voelen. Deze NONO werd bedreigd door het ontmaskeren van het te wiite plafond.

Isabelle van de Nadort

Reacties

Lichaamstaal doornemen

lees NonVerbaal Opgevat.....